Şenay Özdemir
Oprichter van SEN, journalist, auteur, moeder.. Senay Ozdemir is een duizendpoot, maar vooral kan ze betiteld worden als een ware cosmopoliet. Op deze site schrijft ze over alles wat ze meemaakt in haar leven in Nederland en in Texas waar ze, sinds haar verblijf in Austin, haar hart aan verpand heeft. Senay is ook te volgen op twitter (@)senaytweets en ze houdt ook een Engelse weblog bij: http://www.senayozdemir.blogspot.com.
 
 
 
Uitgelubberde schaamlippen
3 aug 2008
Aantal maanden geleden kreeg Liliane Ploumen het aan de stok met de CU-voorzitter Blokhuis over het homohuwelijk. Volgens Blokhuis bestond het ideale gezin uit een man en een vrouw en het liefst ook nog met een paar kinderen erbij.
Op het zelfde moment las ik op het internet dat een Nederlandse moslima een Zwols zwembad was uitgezet. Ze was met haar tweejarige zoon in het water aan het spelen toen de badmeesters haar kwamen vertellen dat er klachten over haar burkini waren geweest. Volgens de zwembaddirecteur vond het reguliere publiek haar zwempak aanstootgevend en was Zwolle nog niet toe aan een burkini.

Terwijl wij in de westerse samenleving de schoonheidsklinieken plat lopen om onze neuzen te laten corrigeren, rimpels te laten behandelen en kleinere 'Playboy-vagina's' te laten aanmeten (lees: kleinere schaamlippen), smeren Rwandese meisjes een pasta onkruid op hun kleine schaamlippen, die ze daarna met de hand uitrekken. Deze gebruikte plantensoorten schijnen een sterke antibacteriële werking te hebben en mogelijk ook voor lichte verdoving te zorgen. De meisjes houden hun handelwijze meestal tot aan hun trouwdag vol. Dan zijn de geslachtsdelen centimeters langer geworden. Het ritueel is in Rwanda zo 'gewoon', dat zelfs kranten en radio er positieve aandacht aan besteden. De WHO (dat bestaat uit vooral westerse vertegenwoordigers) valt schaamlipvergroting onder dezelfde noemer als vrouwenbesnijdenis, maar volgens sommige Afrika-specialisten is dat absoluut niet terecht 'omdat vrouwen in Rwanda dat helemaal niet als verminking ervaren'. De methode die ze gebruiken voor hun lichaam schijnt niet schadelijk te zijn en schijnt de seks zelfs veel beter te zijn.

Wat is de norm? En wie heeft er gelijk?

De Christen Unie voorzitter zal in een land als Nederland nooit veel support krijgen als het gaat om zijn idealen, maar in een land als Egypte waar homoseksuele mannen nog steeds pontificaal worden berecht om 'amoreel' gedrag zal hij zeer zeker populair zijn, ook al is hij een christen.

Liselotte Buitelaar, de bekeerde Nederlandse moslima, heeft alle recht (zoals ieder dat heeft) om met haar zoontje te gaan zwemmen. Dat zij bekeerd is zegt eigenlijk dat zij 'bewust' die keuze heeft gemaakt om bedekt door het leven te gaan. Wat wij daarvan vinden doet er niet toe. Alsmede het feit dat het Nederlandse volk er aan moet wennen. De moslima doet daar op dat moment niets illegaals, sinds het kabinet heeft gesteld dat de burkini niets meer, maar zeker ook niets minder is dan gewone badkleding. Sterker nog, als moslima's meer vrijheid kunnen genieten (door te sporten) moeten we dat alleen maar toejuichen. Immers, wie bepaalt dat de 'westerse' manier de juiste manier van emanciperen is?

Het schaamlipcorrectieverhaal idem dito, want ook hier geldt: als vrouwen zelf die keuzes maken (en ze er een bepaald plezier aan beleven) is er niets aan de hand. Het gaat de verkeerde kant op wanneer het volgens de normen van die bepaalde cultuur, van die religie, of van de mannen móet.

Ik heb voor mijzelf een heel duidelijke grens getrokken: alles wat maar neigt tot het 'verleden' en dus 'achteruitgang' keur ik af. Alles wat neigt tot een blik op de toekomst en dus op 'vooruitgang' juich ik toe. Dus kort gezegd:

Een huwelijk kan in deze moderne tijd best tussen twee dezelfde seksen aangegaan worden omdat 'voortplanting' niet meer de enige overlevingsnorm is van de mens. Er zijn andere, vooruitstrevende technieken uitgevonden om 'nieuwe ouders' te ontwikkelen.

De burkini: ondanks de voordelen die een burkini voor de vrouw biedt (niet meer scheren, geen huidveroudering, de extra pondjes niet zichtbaar, maar vooral: je wordt niet meer als lustobject gezien), zul je mij niet zo gauw in een burkini zien, want de nadelen wegen voor mij zwaarder (mag een vrouw zich zelfs niet in het water vrij voelen? Met zoveel stof lukt dat natuurlijk niet).

En ja wat kan ik zeggen over de schaamlipcorrecties: Zolang pharmaceutische bedrijven het geheim van het vrouwelijk genot niet hebben gevonden, hoeven dertigplus-vrouwen niet meer hun benen gekruist te houden. Want: Rwanda is 'the place to be'. Boven het genot dat de lustpasta ons biedt, kunnen we er ook na onze dertigste terecht met onze natuurlijk uitgelubberde schaamlippen.
 
Meer van columns van:
Şenay Özdemir



Meer columns:
 
       
laatste reactie (1)
 
plaats een reactie
 
 
Birgül

15 aug 2008 10:42

Prachtig dit verhaal..

Tijdens mijn studie kwam ik erachter dat we de amerikanen altijd dominant en arrogant noemen maar dat de glazen dominantie en arrogantie steevast in onze nederlandse cultuur zit...

Wij, hier, als onderdeel van dat gewilde westen, zijn echt eerstegraads kampioenen als we anderen willen beoordelen op basis van ONZE maatstaven. Op wat wij hier hebben geleerd en wat wij hier als normaal (in met name sociaal en juridisch opzicht) beschouwen.

Hahahahha! De belachelijkheid van zo'n klein volk die zoveel arrogantie kan dragen.

Open je blik.. verlicht je lasten Ow Volk!
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

oktober 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN