Amanda van Schaik
Amanda van Schaik is freelance journalist. Het liefst ligt zij in een hangmat met een goed boek en een cocktail binnen handbereik, ergens op een idyllisch eiland. Shoppen in New York is een andere favoriete bezigheid. Maar fietsen door het Vondelpark, dansen in de Paradiso en relaxen op Strand Zuid zijn ook niet verkeerd. In SEN vertelt zij over haar belevenissen in haar lievelingsstad: Amsterdam.
 
 
 
Sms-stress
3 mei 2008
Ik staar naar het scherm van mijn Nokia. Ik staar ernaar alsof mijn leven en de wereldvrede ervan af hangen. Ik staar naar het scherm met een belangrijke reden. Het scherm kan ieder moment oplichten waarna een zeer wenselijk envelopje in beeld verschijnt. Van dit envelopje hangt de rest van mijn leven af. Dat is misschien een beetje overdreven, in ieder geval de rest van mijn liefdesleven. Het scherm kan mij antwoord geven op de prangende vraag die mij al 38 uur in de ban houdt: smst hij wel of smst hij niet? Ik probeer op hetzelfde telepathische niveau als mijn mobiel te komen en deze te dwingen te piepen. Het werkt helaas niet. Waarom heeft hij nog niet gesmst? Hij is Roel. Ik heb Roel afgelopen vrijdag leren kennen.

Rachel, Anne en ik hebben er al een kroegentochtje opzitten voor we naar Club 11 gaan. ‘Ik wil zitten,’ schreeuwt Anne boven de muziek uit. Na drie kwartier te hebben rondgebanjerd komt er eindelijk een bank vrij. Iedereen om ons heen kijkt verveeld voor zich uit, dus wij besluiten dat ook te doen. Na een tijdje, een minuut of drie, begin ik me echt verveeld te voelen. Ik word een beetje loom. Anne en ik gaan dansen. Rachel blijft achter op de bank, ze is in slaap gevallen. Anne en ik draaien een paar pirouettes op de dansvloer en lopen daarna wat rond. Maar mijn oriëntatievermogen is door de grote hoeveelheid cocktails niet meer optimaal en ik mis een opstapje. Mijn voeten maken een ongecontroleerde beweging waardoor ik val. Gelukkig val ik precies op een stoel. Met spartelende benen gaan zitten is niet echt elegant, maar ik ben al lang blij dat ik niet op mijn bek ben gegaan.

Anne laat zich door mijn plotselinge actie niet uit het veld slaan en gaat quasi - nonchalant op het opstapje zitten. Ik kijk om me heen om te checken of iemand mijn fiasco heeft gezien. En ik kijk recht in een paar hele mooie ogen. ‘Gezellig, je komt er even bij zitten,’ zeggen de prachtige lippen behorend bij de ogen. ‘Ik ben Roel,’ en hij steekt zijn hand uit.
 
Meer van columns van:
Amanda van Schaik



Meer columns:
 
       
laatste reactie (2)
 
plaats een reactie
 
 
Filiz

6 mei 2008 12:44

Negen van de tien keer laten dit soort mannen niets meer van zich horen, het zijn gewoon Casanovas die getraind zijn om vrouwen het hof te maken. Romantischer kan het toch niet voor een vrouw dan dat ze over 'hem' blijft dromen?
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

november 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN