Esra Karadeniz
Esra (21) woont en studeert sinds enkele jaren in Groningen. Nadat ze als elfjarige een wedstrijdje -wie het eerst haar dagboek volgeschreven heeft- van haar vriendin won, was ze niet meer van haar pen en papier weg te slaan. Ze vindt het leven tussen twee culturen een verrijking; ‘Van beide culturen het positieve eruit halen’ is dan ook haar doel. Dit gaat echter dit niet zonder slag of stoot. Haar dagelijkse belevenissen, haar keuzes en haar gedachten en gevoelens zorgen voor enerzijds diepgaande gesprekken tussen haar en haar vriendinnen en anderzijds voor komische anekdotes.
 
 
 
Hart of verstand?
5 aug 2009
Altijd al heb ik geprobeerd mezelf aan te leren om zoveel mogelijk met mijn verstand te handelen. De reden is dat de enkele keren dat ik mijn gevoel bij sommige zaken er teveel bij betrok, het allemaal even niet de juiste kant op leek te gaan. Zo zou een keuze waarbij ik me goed voelde en waar ik voor honderd procent achterstond, consequenties hebben waar ik achteraf spijt van zou hebben gekregen. Er was bijvoorbeeld een moment in mijn leven waarin ik serieus overwoog om te verhuizen naar Turkije. De reden? Ik had het hier niet meer naar mijn zin. Elke dag school, huiswerk en al mijn vriendinnen zaten op andere scholen. En het was realistisch: ten slotte had ik daar familie wonen, sprak ik de taal en dacht ik dat het niet zo moeilijk zou zijn om daar te integreren. Ja, als Turkse moet je ook in de Turkse maatschappij integreren, aangezien je daar als buitenlander gezien wordt. Raar maar waar. Achteraf denk ik dat het egoïstisch was om te denken dat in een land, waar ik tot dan toe alleen in de zomer was geweest, alles fijner zou worden. En als ik die stap had gezet, was mijn band met mijn ouders niet zo sterk geweest zoals nu en zou ik zo ontzettend veel gemist hebben.

Op dit moment volg ik een opleiding waar mijn hart ligt, woon ik in een fijne stad en wordt ik omringd door leuke mensen. Het zou zo anders geweest kunnen zijn. Beter? Dat weet ik niet. Maar ik zou deze periode van mijn leven voor geen goud willen missen! Mijn ouders hadden dus gelijk toen ze zeiden; ‘doorzetten Esra, alle stukjes zullen op hun plekje vallen’.
Achteraf was het dus blijkbaar toch een goed idee mijn gevoelens op stand-by te zetten bij sommige relevante beslissingen. Op de één of andere manier kunnen mijn gevoel en verstand het niet altijd even goed met elkaar vinden. Het zijn geen vijanden van elkaar, maar ook geen maatjes. Ze trekken elkaar niet aan, maar ze stoten elkaar ook niet af. Natuurlijk luister ik ook wel zo nu dan naar mijn hart, net als ieder ander. Echter zorgt mijn verstand er vaak voor dat de keuzes gemaakt worden. Het heeft de touwtjes in de handen en is prominent aanwezig.

Maar hoe weet je wanneer je rationeel moet handelen? Hoe kun je bepalen of het juist is je hart te volgen als je gevoel en je verstand niet op een lijn zitten maar twee totaal verschillende wegen blijken op te gaan? Je kunt dan alle voor- en nadelen op een rij zetten, maar we weten allemaal dat ons hart zijn redenen heeft die het verstand niet kent. Net als twee mensen met ieder een ijzersterke wil die niet goed met elkaar kunnen opschieten doordat ieders wil wet is. Ieder gaat zijn eigen weg; aan mij de schone taak om die ene weg bij de andere in te voegen. Op de autosnelweg alleen al is dit een big issue voor mij! We staan in het leven soms voor zulke belangrijke keuzes, dat een verkeerde beslissing zodanig consequenties heeft die je niet meer terug kunt draaien. Het is soms moeilijk om de knoop door te hakken als er twee stemmetjes in je totaal tegengestelde dingen zeggen. Een glazen bol zou in deze situaties wellicht uitkomst bieden. O crystal ball, I lost my heart, I’m fading out, everything I know is wrong, so put me where I belong... * Amen!

* Keane, Crystal Ball

 
Meer van columns van:
Esra Karadeniz



Meer columns:
 
       
laatste reactie (5)
 
plaats een reactie
 
 
cleushuis

15 aug 2009 19:27

soms veranderen de gedachten en krijg je te maken met meer emotionele gevoelens
die dan weer voorrang eisen op je verstandelijke beredenering
we zullen er nooit klaar mee zijn, en wat is goed
alles zal per achteraf pas blijken
leef ,wees goed en probeer gelukkig te zijn
liefs corrie
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

november 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN