Lale
New York
Lale (30) is geboren in Turkije en opgegroeid in Nederland. Na haar studie economie werkt ze sinds eind 2006 als consultant voor een internationaal financieel adviesbureau. Ze heeft een relatie met Wim die in Nederland gebleven is. Hoe zal het Lale bevallen in New York, de lange afstand relatie en de perikelen van de Amerikaanse werkomgeving? Je leest het in haar weblog bij Sen.
 
 
 
Weekendje Detroit
29 mrt 2007
Goh, ik ben al drie weken niet meer in New York geweest. Vorig weekend was ik in Florida en nu zit ik in Detroit. Afgelopen vrijdag zou ik teruggaan, ware het niet dat alle vluchten werden gecanceld. Op zijn vroegst kon ik Zaterdagavond vliegen. Uiteindelijk heb ik besloten om het weekend hier te blijven. Maar wat doe je nou in Detroit? Ondanks dat ik hier al een tijdje werk heb ik me nooit verdiept in de stad. De hoogste tijd om dat dus eens te doen. Op zoek naar toeristische attracties: musea, restaurants en monumenten. Ik ging naar het Ford museum en daarna hield het echte cultuur snuiven op. Al was het best indrukwekkend. Amerika staat bekend om de malls, oftewel, de gigantische winkelcentra. Reden om een autootje te huren en de shoppingcentra af te gaan. Geweldig, die gigantische gebouwen. Het is een en al gericht op verkoop en daardoor op comfort van de bezoeker. Natuurlijk kon ik de verleiding van het shoppen niet weerstaan en het resultaat: drie topjes en allerlei lekkere crèmes en geurtjes, die ik niet echt nodig had.

Ook ben ik een eindje gaan rijden en zoals gewoonlijk ben ik enorm verdwaald. Ik belandde in een buurt waar ik normaliter nooit zou komen. Mijn dagelijkse omgeving is veilig, schoon en best luxe. Hier waren de gebouwen vervallen, de winkels verre van uitnodigend, de sfeer vijandig (dat was natuurlijk mijn perceptie). Instinctief controleerde ik mijn autodeursloten. Eenmaal terug in de bekende omgeving, kon ik een diepe zucht niet onderdrukken. Zo, dat was eng. Nu snap ik ook de verhalen over getto’s hier. Het is echt een beetje creepy als je er ineens mee geconfronteerd wordt.

Dit weekend was er in het hotel een conferentie: Azerische islamieten.
Ik had dit niet in de gaten, dus sprak ik vrijuit in het Turks (gelukkig geen al te gekke dingen). Een reden voor een heer om mij in het Turks aan te spreken. Ik reageerde gelijk heel enthousiast. Hij bleek (de) vertaler te zijn, woonachting in Washington en hij was hier voor de conferentie. Na een leuk gesprek gaf ik enthousiast mijn telefoonnummer met de vraag of hij wat wilde drinken. Achteraf kwam het besef dat ik toch ergens in ons gesprek duidelijk had moeten maken dat het vriendschappelijk bedoeld was. Misschien rekent hij op een ‘date’. En na mijn impulsieve actie dacht ik: het liefst zou ik een bordje dragen met de tekst: behoefte aan vriendschap, liefde reeds gevonden.
 
Meer van weblogs van:
Lale



Meer weblogs:
 
       
laatste reactie (1)
 
plaats een reactie
 
 
Lisa

29 mrt 2007 13:41

Geestige column zeg! Weet je wat ik denk: je hebt het allemaal voor elkaar in je eentje, meid! En wedden dat die vent je nog belt voor een afspraak! Laat je wel weten hoe dat ging?
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

december 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN