Lale
New York
Lale (30) is geboren in Turkije en opgegroeid in Nederland. Na haar studie economie werkt ze sinds eind 2006 als consultant voor een internationaal financieel adviesbureau. Ze heeft een relatie met Wim die in Nederland gebleven is. Hoe zal het Lale bevallen in New York, de lange afstand relatie en de perikelen van de Amerikaanse werkomgeving? Je leest het in haar weblog bij Sen.
 
 
 
Een nieuwe vriend
5 apr 2007
Vorige keer schreef ik over mijn ontmoeting met de Azerische vertaler en dat ik te enthousiast mijn nummer had gegeven met de vraag of hij me wilde bellen voor een drankje.

En hij belde. Één ogenblik van twijfel of ik de telefoon wel zou opnemen, maar de behoefte aan aandacht was te groot. Na een paar minuten gezellig over koetjes en kalfjes te hebben gekletst, was ik mijn goede voornemen - direct vertellen over mijn relatie - alweer vergeten. Ik nodigde hem uit voor een drankje in de hotellobby. 'We zien elkaar over tien minuten. Tot zo,' zei ik en hing op. Onderweg had ik me weer voorgenomen om hem maar zo snel mogelijk te vertellen dat ik slechts behoefte had aan vriendschap.

Het gesprek begon weer heel vlot en na een paar minuten voelde ik me alweer helemaal op mijn gemak, het voornemen om desnoods geforceerd te vertellen over Wim was weer naar de achtergrond geschoven. Heel even vond ik dat hij toch wel een beetje 'homoachtig' was. Maar die gedachte wuifde ik gelijk weg. Hij had zoveel leuke en interessante dingen te vertellen dat ik nauwelijks aan het woord kwam. Hij vertelde over dat hij was opgegroeid in Azerbeidzjan, zijn Masters in Political science heeft gedaan in Oklahoma en nu in Washington woont. Ook vertelde hij hoe 9/11 hem ertoe had gedreven om van Oklahoma naar Washington te verhuizen. De mensen in Oklahoma beschreef hij als rechtlijnig, conservatief en bekrompen. Ik was best onder de indruk van zijn verhalen.

Eenmaal bezig over van alles en nog wat kwam zijn reisgezelschap ter sprake. Een aantal Azerische Imams. Hij vertelde hoe hij zich bij hen voelt: 'vooral, omdat ik homo ben,' zei hij. Bingo! Hij is homo, hiep hoi, dacht ik meteen. Ik liet ineens al mijn remmingen varen. Terwijl hij verder vertelde fantaseerde ik dat ik hem aan mijn ouders zou voorstellen als mijn homovriend. En ik besefte, heel pijnlijk, dat mijn ouders daar totaal geen begrip voor zullen hebben. Dat doet me pijn, zo'n leuke vent. Hij sprak heel respectvol over zijn reisgezelschap. Hij toonde veel respect voor zowel gelovigen als ongelovigen. Maar mijn ouders kunnen het begrip 'homo' niet eens bevatten. Ik dacht: als ik hem zou voorstellen aan mijn ouders, zou ik ze niet vertellen dat hij homo is.

Mijn 'nieuwe' vriend had natuurlijk geen idee van mijn hersenspinsels. De avond eindigde met een vervolgafspraak: de volgende ochtend samen ontbijten en 's avonds naar de film. Er zijn dus meer mensen op zoek naar vriendschap.
 
Meer van weblogs van:
Lale



Meer weblogs:
 
       
laatste reactie (5)
 
plaats een reactie
 
 
Kisgülü

19 apr 2007 4:33

Zeg dat wel! Daarvan willen we ook het verslag lezen natuurlijk en foto's zien!
En Lale....
zeg nooit nooit, de wereld zit vol verrassingen!
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

december 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN