Sanne
On the road
De komende maanden reist Sanne Krijgsman (26 jaar en studente Journalistiek) met vriend Job (34, partner en mede-oprichter van een softwarebedrijf) naar India. En wel... Met een Volkswagen busje! Het plan is om door Oost-Europa, Griekenland, Turkije, Iran en Pakistan te rijden om uiteindelijk op plaats van bestemming te eindigen.
 
 
 
Rijker
9 aug 2007
Naar aanleiding van mijn vorige stukje, over onze zware klim omhoog naar het pelgrimsoord Hem Kund in de Indiase Himalaya, vroeg Kisgülü zich af of je nou anders in het leven staat na zo'n tocht. Ik denk niet dat ik door dat tripje alleen een ander mens geworden ben, maar ik ben er inmiddels wel achter dat reizen in gebieden met een andere cultuur je blikveld verrijkt.

De eerste keer dat ik dit heb ervaren, is toen ik zeven jaar geleden een rondreis door Roemenië maakte. Alle clichés kwamen aan de orde; laten we het erop houden dat ik me voor het eerst echt realiseerde hoeveel geluk ik heb dat ik in Nederland ben geboren. Het klinkt simpel, maar uiteindelijk zorgen zulke ervaringen er wel voor dat je begrip leert op brengen voor de situatie van anderen. Een paar jaar geleden gaf ik als vrijwilliger een zomer les in een middelgrote stad in Zuidoost-Marokko. Het verschil met de Nederlandse samenleving was groot. De kinderen in mijn klas waren muisstil, daar zorgden de leraren (of liever gezegd: hun handen) wel voor. Ik maakte mee hoe belangrijk familiebanden waren en hoe fijn, maar ook verstikkend, sociale netwerken konden werken. Sindsdien bekijk ik de berichtgeving over Marokkaanse probleemjongeren anders. Ik heb gezien waar deze jongeren - of hun ouders - vandaan komen. Ik zeg niet dat ik de oplossing heb, maar ik heb wel meer begrip voor de situatie gekregen. Ik kan de dingen in een kader plaatsen.

Ook tijdens deze reis ben ik wijzer geworden. Met name de periode die we in Iran en Pakistan hebben doorgebracht, heeft mijn ogen geopend. Je kunt er duizenden (subjectieve) artikelen over lezen, maar pas als je naar een land gaat, ziet hoe de mensen leven, met ze praat, kortom: je onderdompelt in de cultuur, kun je er echt iets zinnigs over zeggen. Om de doodeenvoudige reden dat je de gewone dagelijkse dingen nu eenmaal niet meekrijgt via al die berichten: ze zijn niet belangrijk genoeg om over te schrijven. Bommen en granaten, schreeuwende fundamentalisten, dat is wat we hier elke dag op ons bord krijgen. Ik heb het niet gezien. Wat ik wel heb ervaren? Erop los flirtende Iraniërs in een restaurant met live-muziek en waterpijpen, een auto met streng uitziende mullahs die stopt om te helpen met het verwisselen van onze lekke band, idealistische jonge mensen die in alle openheid hun ontevredenheid over het regime uitspreken, vriendelijke Pashtun in Baluchistan ('een van de gevaarlijkste gebieden van Pakistan') die ons nieuwsgierig een hand komen geven en vol bewondering onze kampeerbus bekijken... Het zijn een paar van de ontelbare voorbeelden van hoe het óók is.

Misschien moeten we een aantal westerse regeringsleiders ook eens de wijde wereld in sturen voor een alternatief honderd-dagen plan. En dan niet met het regeringsvliegtuig naar de ranch van president X of het buitenhuis van premier Y voor een gezellig onderonsje, nee, van land naar land met een Volkswagen busje lijkt me wel een goed idee. Ik ken nog wel twee Nederlanders die er binnenkort eentje tweedehands te koop hebben...
 
Meer van weblogs van:
Sanne



Meer weblogs:
 
       
laatste reactie (1)
 
plaats een reactie
 
 
Kisgülü

10 aug 2007 14:52

Bedankt voor je reactie. Ik stel het erg op prijs dat je reageert. Je reactie is voor mij niet echt nieuw, want ik heb veel vrienden die naar het Verre Oosten kleine wereldreisjes gemaakt hebben. Doch wel waardevol omdat het jouw ervaringen zijn die je deelt met ons. Des te meer is het een bevestiging van het feit dat je veel dingen zelf moet hebben gezien en 'ervaren' om er wijzer en bewuster van te worden hoe je in je omgeving staat.En hoe je je nuttiger kan maken voor de medemens! Echt waardevolle dingen. Er is een spreekwoord in Turkije dat zegt "Niet wie lang leeft maar wie veel reist weet veel" en "Reizen maakt iemand wijs".
Moet nu er van door, goede reis en veel plezier en wijsheid en doe ze de groeten van mij alle mensen die je tegenkomt die groeten willen ontvangen!
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

februari 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN