Sanne
On the road
De komende maanden reist Sanne Krijgsman (26 jaar en studente Journalistiek) met vriend Job (34, partner en mede-oprichter van een softwarebedrijf) naar India. En wel... Met een Volkswagen busje! Het plan is om door Oost-Europa, Griekenland, Turkije, Iran en Pakistan te rijden om uiteindelijk op plaats van bestemming te eindigen.
 
 
 
Gekleurde bril
10 mei 2007
Inmiddels zijn we alweer zo´n anderhalve week in Turkije en hebben we al van alles gezien en gedaan. We hebben de toerist uitgehangen en genoten van het gezellige uitgaansleven in Istanbul, gewandeld in de bergen rondom het Egirdir meer, wild gekampeerd te midden van het natuurschoon in de Yazili Canyon, gelounged met backpackers in Olympos en overnacht in een grotwoning in Cappadocië. Onderweg zijn we met veel Turken in contact gekomen en we zijn bijna alleen maar vriendelijke, open mensen tegengekomen. Soms omdat ze je iets willen verkopen, maar meestal omdat ze gewoon erg aardig zijn.

Ik heb al eerder moslimlanden bezocht en ook nu houdt het me weer bezig: mijn positie als (westerse) vrouw. Je vormt je, of je het nu wilt of niet, een beeld van deze landen; door wat je op school en tijdens je studie leert, door persoonlijke ervaringen, en – misschien wel het belangrijkste – door wat je leest, ziet en hoort via de media. Kennis verrijkt je, maar ik heb vaak het gevoel dat het je ook beperkt. Bijvoorbeeld wanneer je op reis bent. Ik lees in een interview in een Nederlandse krant dat imam Ahmed Salam uit Tilburg er moeite mee heeft met een vrouw te praten zonder hoofddoek. Als ik in een klein dorpje in het binnenland van Turkije de weg vraag aan een oudere man met een gehaakt mutsje op, flitst de quote van de imam door mijn hoofd. Zou deze man wel respect voor mij hebben? Als we in gesprek raken met een man die een beetje Frans spreekt omdat hij een tijd in België heeft gewerkt, vraag ik me af waarom hij bijna alleen met Job praat en niet met mij, terwijl ik de meeste vragen stel omdat ik nu eenmaal beter Frans spreek. Zou de man mij als minder zien? Of zou hij, net als bijvoorbeeld sommige mannen in Zuid-Italië, zich niet teveel tot mij richten omdat hij Job niet wil beledigen? Het zijn voorbeelden van situaties waarmee ik hier dagelijks in aanraking kom. Ondanks het feit dat ik opensta voor mensen met een andere achtergrond en mijn cultuur zeker niet boven ander culturen wil plaatsen, merk ik dat ook ik, tegen wil en dank, deze kleine en grote gebeurtenissen vaak onbewust bekijk door een gekleurde bril. En dat is jammer, want het beperkt je; in het leggen van contacten en in de mogelijkheid om nieuwe en bijzondere dingen mee te maken.

Op dit moment zijn we in Cappadocië, de laatste grote ´toeristische haven´ voordat we verder reizen via Oost-Turkije, Iran en Pakistan naar India. Ik hoop dat het me de komende maanden zal lukken om mijn, in Nederland opgebouwde, vooroordelen los te laten om deze nieuwe landen optimaal en objectief te ontdekken!
 
Meer van weblogs van:
Sanne



Meer weblogs:
 
       
laatste reactie (3)
 
plaats een reactie
 
 
Wendy

15 mei 2007 12:34

Heel goed dat je deze ervaringen zo bewust meemaakt en dat je er zo open over durft te schrijven. Succes met je reis. Hoop snel weer wat van je te lezen.
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

februari 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN