Sanne
On the road
De komende maanden reist Sanne Krijgsman (26 jaar en studente Journalistiek) met vriend Job (34, partner en mede-oprichter van een softwarebedrijf) naar India. En wel... Met een Volkswagen busje! Het plan is om door Oost-Europa, Griekenland, Turkije, Iran en Pakistan te rijden om uiteindelijk op plaats van bestemming te eindigen.
 
 
 
Pakistan I
10 jun 2007
Omdat we de afgelopen weken door nogal onherbergzame gebieden hebben gereisd, is er even radiostilte geweest, maar het goede nieuws is: we hebben India bereikt! Het gevaarlijkste en zwaarste stuk van onze reis, door Zuidoost-Iran en Pakistan, hebben we achter de rug.

De laatste dagen in Iran brengen we door in Zahedan, vlakbij de grenzen met Pakistan en Afghanistan. Zahedan ligt in Iraans Baluchistan, een woestijnachtig, leeg gebied dat bekend staat om zijn grensoverschrijdende drugssmokkel en wetteloosheid. We komen er rond het middaguur aan. We willen wat boodschappen doen en onze verplichte Iraanse nummerplaten verwisselen voor Nederlandse. Behalve dat de mensen hier anders gekleed gaan (de mannen dragen wijde broeken en lange hemden en de vrouwen dragen felgekleurde kleding onder hun chadors) en het feit dat de monteur die onze nummerplaten verwisselt een dikke opiumjoint in zijn mondhoek heeft hangen, valt ons niet zoveel op aan het stadje. Vreemd wordt het pas als blijkt dat geen enkel hotel ons wil opnemen. De enige overnachtingsmogelijkheid blijkt een belachelijk duur hotel dat we alleen onder militaire escorte mogen verlaten. Pas later horen we dat het helemaal niet meer toegestaan is voor buitenlanders in dit gebied te verblijven; handig dat het ministerie van buitenlandse zaken dit ook in het reisadvies zet!

Onder militaire escorte rijden we naar de grens. Het gaat allemaal nogal vaag. Het móet, maar ondertussen nemen de jonge soldaten hun taak weinig serieus. Melig zitten ze te lachen en te klooien achterin in de pick-ups; als we ergens staan te wachten schieten ze uit balorigheid een hond dood. De grensovergang is een shock; van het geciviliseerde Iran (al vormt het zuidoosten wel een uitzondering), komen we in Pakistan in een grote stoffige puinzooi terecht. Alsof je bij Venlo de grens oversteekt en ineens in Zimbabwe bent. We worden opgewacht door de twee Pakistaanse gidsen die we hebben ingehuurd. Mir en Ibrahim zullen ons drie dagen begeleiden door gevaarlijk gebied. De eerste dag rijden we dwars door de woestijn van Baluchistan naar Quetta. Het is een barre tocht door een droog en saai landschap en we worden gestoomd in onze auto zonder airco. Er is sprake van wetteloosheid in het gebied en gewapende overvallen en kidnapping zijn er geen uitzondering, dus het devies luidt: doorrijden! Slechts een keer stoppen we in een klein nederzettinkje omdat onze gidsen willen bidden. Een aantal lange Baluchi’s met trotse gezichten komt op ons af. Het zijn erg mooie mensen, maar hun lange baarden en diepliggende ogen geven ze tegelijkertijd een angstaanjagend uiterlijk. Mijn hart bonst in mijn keel, maar dan blijkt dat ze ons alleen maar een hand willen geven. Als we onze benzinetank willen bijvullen, springt meteen een aantal mannen bij om te helpen. Met een brede glimlach op het gezicht zwaaien ze ons uit. To be continued…
 
Meer van weblogs van:
Sanne



Meer weblogs:
 
       
laatste reactie (13)
 
plaats een reactie
 
 
seo forum

4 feb 2012 3:50

D5aRwW thx for dat post, was preety decent
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

februari 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN